ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ 24ΩΡΗ ΠΑΜΠΕΙΡΑΪΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ - 10.30 π.μ. πλατεία Δημοτικού Θεάτρου. Ο Σύλλογός μας συμμετέχει στην απεργία, μέσω της κήρυξης 24ωρης απεργίας της ΑΔΕΔΥ για τον Πειραιά και το Θριάσιο.

 

αρ. πρωτ.  1256                          1/2/2026

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ 24ΩΡΗ ΠΑΜΠΕΙΡΑΪΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ - 10.30 π.μ. πλατεία Δημοτικού Θεάτρου

Το ΔΣ του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Κερατσινίου-Περάματος « Νίκος Πλουμπίδης» χαιρετίζει την απόφαση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά για την κήρυξη Παμπειραϊκής 24ωρης Απεργίας την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου και καλεί όλους τους εκπαιδευτικούς της περιοχής, να δώσουν μαζικά, οργανωμένα και αποφασιστικά το «παρών». Ο Σύλλογός μας συμμετέχει στην απεργία, μέσω της κήρυξης 24ωρης απεργίας της ΑΔΕΔΥ για τον Πειραιά και το Θριάσιο.

Χαιρετίζουμε ιδιαίτερα την κοινή διεθνή μέρα δράσης των λιμενεργατών με σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δε δουλεύουμε για τον πόλεμο», στην οποία συμμετέχει το σωματείο ΕΝΕΔΕΠ μαζί με εργαζόμενους από την Ιταλία, την Τουρκία, τη Χώρα των Βάσκων, το Μαρόκο, άλλες χώρες. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας αγώνας.

Η πολιτική τους θυσιάζει ζωές και δικαιώματα

Η αντεργατική–αντιλαϊκή πολιτική της σημερινής κυβέρνησης, σε συνέχεια των προηγούμενων, έχει μετατρέψει την εργασία σε επικίνδυνη υπόθεση επιβίωσης. Τα μέτρα υγείας και ασφάλειας θεωρούνται «κόστος», τα δικαιώματα «εμπόδιο», οι ανθρώπινες ζωές «παράπλευρες απώλειες».

Η πολιτική που θυσιάζει την υγεία και τη ζωή των εργαζομένων για τα κέρδη της εργοδοσίας έχει οδηγήσει σε πάνω από 200 εργατικά «ατυχήματα»–εργοδοτικά εγκλήματα μέσα στο 2025, με συναδέλφους που δε γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους.

Εκφράζουμε τη βαθιά μας συμπαράσταση και οργή για το τραγικό εργοδοτικό και κρατικό έγκλημα που σημειώθηκε στα Τρίκαλα, όπου από έκρηξη σε εργοστάσιο μπισκότων έχασαν τη ζωή τους πέντε εργαζόμενες γυναίκες, και οι πέντε μητέρες, που πήγαν στη δουλειά τους για το μεροκάματο και δε γύρισαν ποτέ στις οικογένειές τους.

Το γεγονός αυτό αποδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι τα λεγόμενα «ατυχήματα» δεν είναι τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα της διαχρονικής πολιτικής που θεωρεί τα μέτρα υγείας και ασφάλειας κόστος, που αφήνει τους εργαζόμενους απροστάτευτους, που βάζει το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Οι πέντε εργαζόμενες στα Τρίκαλα δεν ήταν «στατιστικά στοιχεία» – ήταν μητέρες, γυναίκες της βιοπάλης, κομμάτι της εργατικής τάξης.

Οι φωτιές στα καζάνια της «Coral Gas» στο Πέραμα, που από τύχη δεν τίναξαν όλο τον Πειραιά στον αέρα, η διαρκής περιβαλλοντική και υγειονομική απειλή από τα καζάνια του θανάτου σε Πέραμα και Δραπετσώνα, αποδεικνύουν ότι η ζωή μας μπαίνει καθημερινά στο ζύγι του κέρδους. Επιπλέον, η κούρσα ΗΠΑ- Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα μετατρέπει την περιοχή μας σε στόχο αντιποίνων λόγω των κρίσιμων υποδομών που αποτελούν μαγνήτη επιθέσεων.

Την ίδια στιγμή, η ακρίβεια σε τρόφιμα, ενέργεια και ενοίκια τσακίζει το εισόδημά μας, ενώ δισεκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται στην πολεμική προετοιμασία, στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτή η πολιτική δεν έχει καμία σχέση με την ασφάλεια των λαών – το αντίθετο.

Τα σχολεία δεν είναι επιχειρήσεις!

Δε δεχόμαστε να ζούμε χειρότερα από τον προηγούμενο αιώνα!

Είναι η ίδια πολιτική που αλλάζει τον χαρακτήρα του δημόσιου σχολείου. Η καθιέρωση του Εθνικού Απολυτηρίου, η αλλαγή στο περιεχόμενο των σπουδών και η σύνδεσή τους με την ‘’αξιολόγηση’’ σχολείων και εκπαιδευτικών, το πολλαπλό βιβλίο και η εισαγωγή του θεσμού του IB στα Πρότυπα Σχολεία, δεν είναι αποσπασματικά μέτρα. Αποτελούν κομμάτια της ίδιας στρατηγικής που ενισχύει την κατηγοριοποίηση σχολείων και μαθητών, εντείνει τους ταξικούς φραγμούς και μετατρέπει τη μόρφωση σε προνόμιο για λίγους.

Την ίδια στιγμή, ζούμε μια σχολική χρονιά με τεράστια προβλήματα λειτουργίας, που οφείλονται στα μεγάλα και διαρκή κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό. Ακόμα και σήμερα καταγράφονται δεκάδες κενά σε γενική και ειδική αγωγή, ενώ και το ολοήμερο σχολείο στις περισσότερες σχολικές μονάδες υπολειτουργεί δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στον οικογενειακό προγραμματισμό.

Την ίδια στιγμή που ‘’χορεύουν’’ γύρω μας δισεκατομμύρια, έχει χτυπήσει κόκκινο η υποχρηματοδότηση των σχολικών μονάδων, που οξύνεται μετά την κατάργηση των σχολικών επιτροπών σε όλους τους δήμους, αφήνοντας τα σχολεία χωρίς στοιχειώδη μέσα λειτουργίας, μεταφέροντας την ευθύνη στους εκπαιδευτικούς και τις οικογένειες των μαθητών μας.

Ταυτόχρονα, ζούμε καθημερινά την επικινδυνότητα και ακαταλληλότητα των σχολικών κτιρίων, με ταβάνια και παράθυρα να πέφτουν, με τον κίνδυνο πυρκαγιάς συχνά να είναι υπαρκτός στα σχολεία ελλείψει ενεργητικής πυρασφάλειας, ενώ πλήρης είναι η ανυπαρξία ουσιαστικών προσεισμικών ελέγχων και η έλλειψη αντιπλημμυρικών έργων. Τα σχολεία μας λειτουργούν συχνά σε συνθήκες που δε διασφαλίζουν ούτε την ασφάλεια ούτε την αξιοπρέπεια μαθητών και εργαζομένων.

Όλα τα παραπάνω δείχνουν καθαρά ότι τα προβλήματα του κλάδου δεν είναι μεμονωμένα ούτε προσωρινά. Είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει την Παιδεία ως κόστος και τους εκπαιδευτικούς ως αναλώσιμους. Η ίδια πολιτική που μετατρέπει τον Πειραιά σε πεδίο ανταγωνισμών και αντιπαραθέσεων και σέρνει τη χώρα στους πολέμους, βάζει συνολικά τις ζωές μας σε κίνδυνο για το κέρδος και τσακίζει τα δικαιώματά μας και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας.

Η απάντηση της κυβέρνησης και του κράτους στους αγώνες και τις διεκδικήσεις μας για όλα τα παραπάνω, είναι η ποινικοποίηση των αγώνων μας, οι διώξεις και ο αυταρχισμός, που επιστρατεύονται για να επιβληθεί σιωπή και υποταγή μέσα στα σχολεία. Θέλουν εκπαιδευτικούς φοβισμένους. Μας θέλουν σκυφτούς. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη!

Με το κεφάλι ψηλά, στις 6 του Φλεβάρη απεργούμε μαζί με τους συναδέλφους όλων των κλάδων του Πειραιά, δημόσιου και ιδιωτικού τομέα!

Δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να παίζει τη ζωή μας στα «ζάρια» για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και τον πόλεμό τους! Οργανωμένος, μαζικός, διεκδικητικός, απεργιακός αγώνας για τα εργασιακά μας δικαιώματα, για την προστασία της ζωής μας!

Οι εκπαιδευτικοί δε θα κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια! Δεν περιμένουμε από κανέναν «μεσσία» παλιό ή νεότερο να μας σώσει. Απαντάμε με ακόμα μεγαλύτερη οργάνωση του αγώνα μας! Μέσα από τον Σύλλογό μας, που αποτελεί το κοινό μας σπίτι, κανένας να μην μείνει μόνος του και εκτεθειμένος! Για να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια εμείς και οι οικογένειες μας καλύπτοντας τις σύγχρονες ανάγκες μας.

Με την οργανωμένη και συλλογική μας δράση μπορούμε να φτάσουμε τον αγώνα ως το τέλος, στην ανατροπή της πολιτικής του κέρδους, για να γίνουν τα λιμάνια, τα ναυπηγεία, όλες οι υποδομές, γέφυρες συνεργασίας και φιλίας των λαών και όχι κρίκοι των ανταγωνισμών. Για να γίνουν τα σχολεία μελίσσια δημιουργίας, χώροι ολόπλευρης ανάπτυξης των παιδιών.

Τη δύναμη την έχουμε εμείς οι εργαζόμενοι, στην κοινή δράση με τους αυτοαπασχολούμενους, τους βιοπαλαιστές αγρότες, τη νεολαία. Η λύση βρίσκεται στον οργανωμένο αγώνα, στην αλληλεγγύη, στην διεκδίκηση και την πάλη ενάντια στο κράτος. Με στόχο εμείς που δημιουργούμε τα πάντα, τελικά να απολαμβάνουμε πραγματικά τους κόπους της δουλειάς μας.

Οι εκπαιδευτικοί κρατάμε το κεφάλι ψηλά! Βλέπουμε τους μαθητές μας στα μάτια!
Παλεύουμε για τους μαθητές μας, για τη δουλειά και τη ζωή που μας αξίζει!